Isan is een enorme beer van een ezel. En zijn bere uiterlijk komt compleet met een hele dikke bruine vacht. Vandaag besloten we dan ook dat het toch echt wel een flinke onderhoudsbeurt gebruiken kon. Tenslotte was meneer gisteren bij de hoefsmid langsgeweest en waren zijn hoeven weer netjes in vorm gekapt. Dan moet je haar ook wel goed zitten. Dus zogezegd zo gedaan, gewapend met kammen en een schaar met stompe punten gingen we aan de slag. Nog een hele klus, zo kwamen we achter. Isan liet het aardig over zich heen komen, maar toen de oren ook gedaan werden was hij het toch wel een beetje zat, al die handtastelijkheden. Maar toen hij eenmaal doorhad dat heen en weer draaien, zelfs het even op een voet gaan staan van één van de "kapsters" geen resultaat had, liet hij een diepe zucht en gaf hij verder verzet op. Nu moeten we wel even melden dat het op de voet gaan staan van iemand bij Isan toch meer een geval van "Ik zag het niet" is dan opzet. Hij is groot en heeft zelf geen idee van hoe groot hij werkelijk is. Of hoe zwaar. Het is een hele goedmoedige, zachtaardige dibbus. Hij laat zich zelfs de minder vriendelijke behandeling van Coco welgevallen. Coco wil namelijk absoluut niet dat deze grote beer het hart van haar grote vriendin Isabel veroverd. En ze wil al helemaal niet dat hij aanschuift aan het hooi! Het idee!
Hieronder een "ervoor" foto van onze goedmoedige bere-ezel Isan voordat hij bij de hoefsmid langs ging en we zijn haar gingen fatsoeneren. Het lijkt me wel duidelijk wat onze harten stal toen we Isan de trailer uit zagen sjokken. Het is toch onmogelijk om niet meteen helemaal verliefd te worden op zo'n grote ezel met haar?

Foto: Marleen van der Heide